NASZE PUBLIKACJE, ARTYKUŁY I PORADY PRAWNE

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania

Od 15 lipca 2016 roku obowiązują przepisy dotyczące przeciwdziałania unikania opodatkowania. Podstawowym instrumentem służącym temu celowi jest klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania.

Klauzula taka była już w przeszłości elementem polskiego systemu prawnego. Została wprowadzona do ustawy - Ordynacja podatkowa z dniem 1 stycznia 2003 r. Regulacja ta obowiązywała jednakże przez krótki okres, bowiem wyrokiem z dnia  11 maja 2004 r., sygn. K 4/03, Trybunał Konstytucyjny orzekł o jej niekonstytucyjności. Aktualnie klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania znajduje swoje uregulowanie w dziale III A ustawy – Ordynacja podatkowa.

 

 

 

Zgodnie z przepisem art. 119a § 1 tej ustawy czynność dokonana przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej, nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania). W przypadku zaistnienia takiej sytuacji skutki podatkowe czynności określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej. Za odpowiednią uznaje się czynność, której podmiot mógłby w danych okolicznościach dokonać, jeżeli działałby rozsądnie i kierował się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej. Jeżeli w toku postępowania strona wskaże czynność odpowiednią, skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby dokonano tej czynności. Należy mieć jednak na uwadze, że jeżeli okoliczności wskazują, że osiągnięcie korzyści podatkowej było jedynym celem dokonania czynności, skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby czynności nie dokonano.

Przepisów o klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie stosuje się:

  • Do podmiotu, który uzyskał opinię zabezpieczającą - w zakresie objętym opinią, do dnia doręczenia uchylenia lub zmiany opinii zabezpieczającej;
  • Do podatku od towarów i usług oraz do opłat i niepodatkowych należności budżetowych;
  • Do podmiotu, który zawarł porozumienie podatkowe, o którym mowa w art. 20zb pkt 3, w zakresie objętym tym porozumieniem.

Powrót na górę strony

Kancelaria Adwokacka
CEJROWSKI.pl