NASZE PUBLIKACJE, ARTYKUŁY I PORADY PRAWNE

Umowy konsumenckie – najważniejsze kwestie

Wszyscy jesteśmy konsumentami. Codziennie podejmujemy mniej lub bardziej rozsądne decyzje zakupowe i zawieramy umowy. Powinniśmy zatem dobrze znać swoje prawa i obowiązki. W niniejszej publikacji poruszymy tematy zawierania umów konsumenckich, sposobów egzekwowania praw przysługujących konsumentowi oraz bezpieczeństwa zakupów.

Zgodnie z Kodeksem Cywilnym konsumentem jest każda osoba fizyczna, która dokonuje czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością zawodową lub gospodarczą. Natomiast przedsiębiorca to osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która we własnym imieniu prowadzi działalność gospodarczą lub zawodową. Jeśli zatem kupujemy sprzęt biurowy do domu, jesteśmy uznani za konsumentów. W przypadku gdy sprzęt ten ma służyć do pracy (działalności gospodarczej), uważani jesteśmy za przedsiębiorców.

 

 

 

Umowa konsumencka

Umowa konsumencka to umowa zawierana pomiędzy konsumentem a przedsiębiorcą. Jest to rodzaj umowy cywilnoprawnej, do której zastosowanie mają przepisy Kodeksu Cywilnego. Strony umowy wiążą także przepisy innych ustaw, które bardziej szczegółowo regulują wzajemne prawa i obowiązki.

Przedmiotem umowy konsumenckiej może być rzecz ruchoma bądź wyroby wykonane na podstawie umowy o dzieło. Sprzedaż konsumencka nie obejmuje takich mediów, jak: woda, gaz i energia elektryczna (chyba że są one sprzedawane w ograniczonym zakresie).

Umowa konsumencka może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną. Przykładem umowy ustnej jest zakup produktów spożywczych lub zamówienie mebli na wymiar. W każdej umowie muszą występować co najmniej dwie strony – konsument oraz sprzedawca (bądź usługodawca).

Umowę uważa się za zawartą tylko wtedy, gdy strony dojdą do porozumienia i zgadzają się co do wszystkich postanowień. W umowach konsumenckich negocjacjom podlegają takie kwestie, jak: prawidłowe określenie konsumenta i sprzedawcy (bądź usługodawcy), właściwości towaru oraz termin realizacji umowy.

Warto zwrócić uwagę na fakt, iż informacje przekazane przez sprzedawcę w formie ustnej również uznaje się za warunki umowy. Należy więc nie tylko dokładnie czytać wszystkie przekazane nam dokumenty, ale także uważnie słuchać osoby, z którą negocjujemy umowę.

Do informacji, które muszą być obowiązkowo podane konsumentowi, należą:

  • Nazwa towaru. Nie może ona wprowadzać konsumenta w błąd.
  • Cena brutto. Ostateczna cena powinna zawierać wszystkie opłaty, podatki i narzuty. Powinna to być ostateczna cena, której nie można zwiększyć po zawarciu umowy.
  • Producent bądź importer
  • Znak zgodności określany przez odrębne przepisy. Deklaracja producenta, że dany towar spełnia wszystkie wymogi dotyczące bezpieczeństwa i jakości.
  • Informację o dopuszczeniu towaru do obrotu na terenie kraju.
  • Energochłonność towaru.

Wszystkie informacje i dokumenty przekazywane konsumentowi powinny być sporządzone w języku polskim lub za pomocą powszechnie zrozumiałych znaków graficznych. Zasada ta nie dotyczy nazw własnych, znaków towarowych, zwyczajowej terminologii naukowej oraz oznaczeń pochodzenia towarów.

 

Sprzedawca wydaje kupującemu następujące dokumenty:

  • Rachunek, paragon lub fakturę. Powinny się na nich znaleźć następujące dane: nazwa i adres sprzedawcy, data sprzedaży, określenie sprzedanego towaru bądź usługi, jego ilość oraz cena.
  • Instrukcję użytkowania.
  • Pisemne potwierdzenie najważniejszych warunków umowy. Obowiązek ten występuje w przypadku sprzedaży ratalnej, uiszczenia przedpłaty, umowy na zamówienie, według określonego wzoru bądź na próbę, a także przy umowie za cenę powyżej 2 tys. zł.

 

Obowiązkiem konsumenta jest natomiast dokładne sprawdzenie wszystkich dokumentów pod względem kompletności oraz zrozumiałości. Utrwalenie wynegocjowanych warunków umowy jest korzystne dla konsumenta w przypadku sporów rozstrzyganych przez sąd. Ważne jest także zachowanie paragonu, który jest dowodem zawarcia transakcji.

 

Sprzedaż poza lokalem lub na odległość

W przypadku sprzedaży poza lokalem przedsiębiorstwa (np. podczas prezentacji w domu) bądź na odległość (np. przez Internet) sprzedawców obowiązują dodatkowe przepisy. Przed zawarciem umowy sprzedawca ma obowiązek poinformować klienta na piśmie o prawie odstąpienia od umowy.

Od umowy można odstąpić bez podawania przyczyny. Termin wynosi 14 dni:

  • od momentu zawarcia umowy poza lokalem firmy,
  • od dnia wydania towaru w przypadku zawarcia umowy na odległość,
  • od daty zawarcia umowy o świadczenie usług na odległość.

 

Odstąpienie od umowy musi być złożone z formie pisemnej przed upływem ustawowego terminu. Jeżeli konsument otrzymał towar i wypowiada umowę, towar podlega zwrotowi. Jeżeli w umowie nie jest wyraźnie zaznaczone, że koszty wysyłki pokrywa sprzedający, obowiązek ten spoczywa na konsumencie. Pobrana przedpłata także podlega zwrotowi, nie później niż w terminie 14 dni od odstąpienia od umowy.

 

 

 

Zaliczka a zadatek

W przypadku umów, w których wydanie towaru nie następuje natychmiast i jest przesunięte w czasie, sprzedawca może zażądać przedpłaty.

Przedpłata może przybrać formę zaliczki bądź zadatku. Zarówno zaliczka, jak i zadatek stanowią część umówionej ceny za towar. W przypadku dotrzymania warunków umowy, konsument zobowiązany jest wpłacić kwotę pomniejszoną o wpłacony wcześniej zadatek bądź zaliczkę.

Natomiast w sytuacji, gdy umowa nie zostanie wykonana bądź zostanie wykonania niezgodnie z ustaleniami, różnica między zaliczką a zadatkiem jest znaczna. To samo dotyczy wypowiedzenia umowy przez konsumenta. W przypadku zaliczki konsumentowi przysługuje zwrot całości kwoty we wszystkich przypadkach. W sytuacji, gdy konsument miał obowiązek wpłacenia zadatku i nie wywiązał się z umowy, sprzedawca może odstąpić od umowy i zatrzymać wpłaconą kwotę. Gdy natomiast to sprzedawca nie wykona umowy, klient ma prawo żądać od sprzedawcy sumy dwukrotnie wyższej od wpłaconego zadatku.

Jeżeli zdarzy się sytuacja, w której żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie umowy bądź umowa zostanie rozwiązana za zgodą obu stron, zadatek powinien być w całości zwrócony konsumentowi.

 

Odpowiedzialność - reklamacja

Przy sprzedaży konsumenckiej, sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru z umową. W sytuacji, gdy towar jest wadliwy, ma on obowiązek naprawy towaru bądź wymiany towaru na nowy. Jeżeli doprowadzenie towaru do stanu zgodnego z umową pociąga za sobą zbyt duże koszty, sprzedawca może obniżyć cenę albo odstąpić od umowy i zwrócić klientowi wpłaconą kwotę.

Towar uznaje się za zgodny z umową, jeśli:

  • nadaje się do celu, do którego jest przeznaczony,
  • posiada właściwości odpowiadające towarom tego rodzaju,
  • posiada właściwości zgodne z tym, co sprzedawca lub producent podają publicznie (np. w reklamie).

W przypadku indywidualnego uzgadniania właściwości towaru zgodność z umową oznacza zgodność z opisem podanym przez sprzedawcę.

Konsument może skorzystać z tego prawa, jeżeli niezgodność towaru z umową zostanie stwierdzona przed upływem dwóch lat od momentu wydania towaru. Konsument powinien powiadomić sprzedawcę o tym fakcie niezwłocznie, jednak nie później niż dwa miesiące od jej stwierdzenia.

 

Ze sprzedażą konsumencką mamy do czynienia na co dzień. Znajomość praw i obowiązków konsumenta może więc okazać się bardzo przydatna. Zawieraj więc umowy świadomie.

Powrót na górę strony

Kancelaria Adwokacka
CEJROWSKI.pl