NASZE PUBLIKACJE, ARTYKUŁY I PORADY PRAWNE

Spadkobierca ustawowy i testamentowy

Spadkobiercą zgodnie z definicją jest podmiot, na którego przechodzi ogól praw i obowiązków po osobie zmarłej. W prawie wyróżniamy spadkobiercę ustawowego i testamentowego. Na czym polega różnica między nimi i kto może zostać spadkobiercą, a kto takiej możliwości nie ma?

 

 

 

 

Spadkobierca testamentowy a ustawowy

Spadkobiercą testamentowym może zostać osoba fizyczna lub prawna, powołana na podstawie testamentu albo dziecko poczęte, pod warunkiem, że urodzi się żywe.

Osoba fizyczna jest prawnym określeniem człowieka w prawie cywilnym, od chwili urodzenia do śmierci. Z kolei osobą prawną określa się najczęściej trwałe zespolenie ludzi i środków materialnych w celu realizacji określonych zadań, wyodrębnionych w postaci jednostki organizacyjnej wyposażonej w osobowość prawną.

Spadkobiercą ustawowym może zostać: małżonek, zstępni, wstępni, rodzeństwo, zstępni rodzeństwa, jak również gmina ostatniego miejsca zamieszkania lub Skarb Państwa. Istotne znaczenie ma tu jednak kolejność dziedziczenia.

Kto nie może zostać spadkobiercą?

Spadkobiercą nie może zostać:

  • osoba fizyczna, która nie żyje w chwili otwarcia spadku z wyjątkiem dziecka początego, ale nienarodzonego, pod warunkiem, że urodzi się żywe.

  • osoba prawna, która w tym czasie nie istnieje (z wyjątkiem fundacji ustanowionej, jeśli zostanie wpisana do rejestru w ciągu 2 lat od ogłoszenia testamentu).

  • osoba uznana za spadkobiercę niegodnego dziedziczenia.

 

Kiedy spadkobierca może zostać uznany za niegodnego dziedziczenia?

Dzieje się tak, kiedy popełnił on czyny zabronione, które spowodowały lub mogły spowodować duży uszczerbek na majątku, poważny uszczerbek na zdrowiu lub śmierć. Dotyczy to także osób, które podstępem lub groźbą wpłynęły na kształt testamentu. Spadkobiercę niegodnego dziedziczenia traktuje się jakby nie dożył otwarcia spadku.

 

Powrót na górę strony

Kancelaria Adwokacka
CEJROWSKI.pl